۱۸ آذر ۱۳۸۸


دستت را كه روی پیشانیت ، درست روی موهایت بگذاري و آرام به عقب هلشان بدهي  و در همان حال پایین را نگاه کني...
دل که هیچ  ،  دین هم راحت می رود...


-

۱ نظر:

کافه نشین گفت...

بستگی به صاحب مو هم داره البته

۱۷:۰۰

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)

واژه باز

تو نیازمند سینه ای عضلانی و بازوانی ستبر و همرنگ مس گداخته ای که تو را در بر گیرند. از واژه های نحیف و فرتوت من کاری ساخته نیست . . . *...

  • تویی که میدانی با توام
    تو را ، از چنگ هيچ عابري ، از خيال هيچ شاعري ، ندزديدم ، که تاوان آن اين همه تنهايي باشد...
  • واژه باز
    تو نیازمند سینه ای عضلانی و بازوانی ستبر و همرنگ مس گداخته ای که تو را در بر گیرند. از واژه های نحیف و فرتوت من کاری ساخته نیست . . . *...
  • از تو
    مي نويسم ، مي نويسم از تو، تا تن کاغذ من جا دارد با تو از حادثه ها خواهم گفت با تو از روز ازل خواهم گفت ، فتح معراج ازل کافي نيست ، با تو...